ز زاك با كاف پارسى گوهر است كه از كان خيزد و بنمك ماند و آن پنج رنگ مىباشد : زاك سرخ ، به زبان روم قلقند . زاك زرد ، به زبان روم قلقطار و بپارسى زاك اشتر دندان زاك سبز ، به زبان روم قلقديس زاك سفيد ، بتازى : شب يمانى زاك سياه ، بتازى : زاج الاساكفه ، برهان قاطع زحير نام بيمارى است . زلق الامعاء در قانون : « زلق المعدة » و در كامل الصناعة الطبيه از مجوسى اهوازى : « زلق الامعاء » . زوفاء ابن سينا در قانون گويد : « . . . زوفاء رطب و هو وسخ يجتمع على اصواف اليات الضأن بارمينيه . . . » قانون . و در جاى ديگر گويد : « . . . زوفاء : يابس منه جبلى و منه بستانى . . . » قانون . در متن كدام‌يك مراد است ؟ زوالها گويا جمع است ، و مفرد آن : زاوله و به نظر مىرسد كه در متن غلط است و درست آن : « نواله » است كه با عبارت و مطلب متن كاملا مناسبت دارد .